Το «Αμπού Γκράιμπ» της ΕΛ.ΑΣ. Καταγγελίες για πρωτοφανή βασανιστήρια σε αστυνομικό τμήμα- Η άγνωστη δικογραφία

πηγη http://www.tovima.gr/#

«Με είχαν τυλίξει με μια μαύρη σακούλα σκουπιδιών που είχε γεμίσει κόπρανα από τον φόβο των βασανιστηρίων. Μου έβαζαν το πιστόλι στο μάτι. Απειλούσαν να με σκοτώσουν και με κτυπούσαν. Αμέσως μετά με έβαζαν να προχωράω... κουτσό, στο ένα πόδι. Κι όταν δεν τα κατάφερνα με κτυπούσαν πάλι»

Απόσπασμα από την κατάθεση ενός 35χρονου Αλβανού που είχε συλληφθεί προ μερικών ετών από αστυνομικούς κεντρικού τμήματος της Αθήνας και είχε υποστεί πρωτοφανή βασανιστήρια που παραπέμπουν στο.... Αμπού Γκράιμπ της ΕΛ.ΑΣ! Πρόκειται για μια υπόθεση που ουδέποτε είχε δημοσιοποιηθεί και η οποία προσφάτως παραπέμφθηκε να εκδικασθεί στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων, με κατηγορούμενους αστυνομικούς του εν λόγω τμήματος. 

Οι ένστολοι πίστεψαν, λανθασμένα, ότι ο 35χρονος Αλβανός ήταν υπεύθυνος τραυματισμού συναδέλφου τους και τον υπέβαλαν σε βασανιστήρια μπροστά στα οποία ωχριούν οι αγριότητες των Αμερικανών στρατιωτών στις ιρακινές φυλακές. Οι αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ μιλούν για την πιο ενδεικτική υπόθεση άσκησης αστυνομικής βίας που έχει εμφανισθεί την τελευταία εικοσαετία στα Σώματα Ασφαλείας.

Το περιστατικό εκτυλίχθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2005, στην πλατεία Υμηττού, όταν συνελήφθη από αστυνομικούς της Υποδιεύθυνσης Δίωξης Ναρκωτικών Βορειοανατολικής Αττικής ο 35χρονος Αλβανός, στην κατοχή του οποίου βρέθηκε μικρή ποσότητα ναρκωτικών. Μετά την σύλληψη του αλλοδαπού ακολούθησε άλλη επιχείρηση της ΕΛ.ΑΣ, σε γειτονικό σημείο, για την σύλληψη ενός δικηγόρου που φερόταν κι αυτός να διακινεί ναρκωτικά. 

Ο δικηγόρος στην συνέχεια κατηγορήθηκε ότι για να αποφύγει την σύλληψή του, πυροβόλησε και τραυμάτισε αστυνομικό. Σύμφωνα με τα δικαστικά έγγραφα, ο αλλοδαπός που είχε συλληφθεί από την πρώτη φάση της αστυνομικής επιχείρησης, μεταφέρθηκε από αστυνομικούς της Αμεσης Δράσης σε αστυνομικό τμήμα της Αθήνας, όπου φέρεται να ακολούθησε απίστευτη κακοποίησή του από αστυνομικούς. Οπως περιγράφει στην κατάθεσή του, αρχικά μέσα στο περιπολικό τον κτύπησε μια γυναίκα αστυνομικός.

Στη συνέχεια, λέει, στο Αστυνομικό Τμήμα, «με έδερναν πέντε άτομα. Ενας από τους αστυνομικούς είχε πάρει ένα αεροβόλο όπλο και με κτύπαγε σε όλο μου το σώμα. Το αεροβόλο θυμάμαι ότι είχε κάτι κίτρινα (σ.σ. πλαστικά σφαιρίδια) και με κτυπούσε στο μάτι. Με κτύπησε στα γεννητικά όργανα, με υποχρέωσε να περπατώ σε ίσια γραμμή με το ένα πόδι κι αν δεν τα κατάφερνα με κτυπούσαν πάλι. Οταν έπεφτα μου έλεγαν "άνοιξε τα πόδια" για να με κτυπήσουν στα γεννητικά όργανα, με σήκωναν μετά με το ζόρι για να με ξανακτυπήσουν. Οταν ζήτησα να πάω τουαλέτα μου είπαν "όχι, π.... κωλοαλβανέ, κάν' τα πάνω σου. Τα έκανα και μου έβαλαν τότε σακούλα μαύρη στο κάτω μέρος του σώματος μου, για να μην λερώσω. Με απειλούσαν "π..., κωλοαλβανέ δεν θα βγεις ζωντανός από εδώ μέσα..."».

Σχετική κατάθεση έδωσε στην διάρκεια της προανάκρισης και ο αδελφός του 35χρονου Αλβανού, ο οποίος ανέφερε ότι «το βράδυ της ίδιας μέρας είδα τον αδελφό μου, κρατούμενο. Ηταν τυλιγμένος με μία μαύρη σακούλα σκουπιδιών από την μέση και κάτω, με τα κόπρανα του, το μάτι του κρεμασμένο κάτω κυριολεκτικά και δεμένο χειροπόδαρα. Ο αδελφός μου είχε λευκό ποινικό μητρώο...».

Οπως αναφέρεται στην ιατροδικαστική πραγματογνωμοσύνη και σε άλλα δικαστικά έγγραφα «ο 35χρονος αλλοδαπός στην διάρκεια της παραμονής του εκεί υπέστη σωματικές βλάβες από ενέργειες αστυνομικών υπαλλήλων του εν λόγω καταστήματος. Υπέστη κτυπήματα στην ωμοπλάτη, στο πρόσωπο, στα γεννητικά όργανα, συνέπεια των οποίων διαπιστώθηκαν εκχυμώσεις σε αμφότερους τους οφθαλμούς, εκχυμώσεις στην αριστερή ωμοπλάτη, αιμορραγικές διηθήσεις στους γλουτούς καθώς και πλευριτικό άλγος κατά τις αναπνευστικές κινήσεις. Το είδος και η έκταση των σωματικών βλαβών στο σώμα και το κεφάλι του αναδεικνύουν την συστηματική και όχι συμπτωματική καταφορά των κτυπημάτων που δέχθηκε».

Σημειώνεται πως αν και ο κρατούμενος ανέφερε στην κατάθεσή του ότι μέσα στο Αστυνομικό Τμήμα τον κτυπούσαν τουλάχιστον πέντε αστυνομικοί αυτής της υπηρεσίας, οι αρμόδιοι αξιωματικοί παρουσίασαν καταγραφές ότι εκείνη την ώρα έδωσαν παρών μόνο τρεις ένστολοι! Ολοι οι αστυνομικοί δήλωσαν άγνοια και την έκπληξή τους για τον ξυλοδαρμό του 35χρονου Αλβανού.

Αλληλεγγύη στους απεργούς πείνας

συνέλευση αλληλεγγύης στους Αντωνίου, Μητρούσια, Σακκά, Καραγιαννίδη

 Στις 4-12-10 συλλαμβάνονται οι αναρχικοί Α. Μητρούσιας, Γ. Καραγιαννίδης, Δ. Μιχαήλ, Κ. Σακκάς, Σ. Αντωνίου και Χ. Πολίτης. Αρχικά κατηγορούνται για συμμετοχή σε άγνωστη τρομοκρατική οργάνωση. Οι Δ. Μιχαήλ και Χ. Πολίτης αποφυλακίζονται μετά από εξάμηνη κράτηση ενώ οι κατηγορίες εις βάρος τους αποσύρονται και δεν παραπέμπονται καν σε δίκη. Οι υπόλοιποι τελικά κατηγορούνται για συμμετοχή στην Ε.Ο. Συνομωσία Πυρήνων της Φωτιάς, κάτι που οι ίδιοι αρνούνται εξ αρχής. Στον Α. Μητρούσια και Γ. Καραγιαννίδη προσάπτεται επιπλέον η κατηγορία της αποστολής των εμπρηστικών δεμάτων μετά από 2 μήνες της προφυλάκισης τους, ενέργεια την οποία έχει αναλάβει με προκήρυξη της η Ε.Ο. Σ.Π.Φ. και έχει πραγματοποιηθεί χρονικά πριν τη σύλληψη τους. Μετά από αίτημα των Καραγιαννίδη και Μητρούσια ακολουθεί κατ ΄ αντιπαράσταση εξέταση όπου και κανένας από τους μάρτυρες δεν τους αναγνωρίζει. Παρ ΄ όλα αυτά τους αποδόθηκαν οι κατηγορίες.  Η Στέλλα Αντωνίου κρατείται στις γυναικείες φυλακές του Κορυδαλλού με μοναδικό επιβαρυντικό στοιχείο μία πλαστή ταυτότητα που βρέθηκε στην κατοχή της. Η  Στέλλα όλο το διάστημα της προφυλάκισής της δίνει έμπρακτο αγώνα μέσα στη φυλακή με τη διαρκή αλληλεγγύη που δείχνει στις συγκρατούμενες της  παρ ΄ ότι αντιμετωπίζει ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας .  Ξαφνικά ενώ πλησιάζει η λήξη της προφυλάκισης τους με το πέρας του 18μηνου (4-6-12), οι σύντροφοι βρίσκονται αντιμέτωποι με νέες κατηγορίες, όπως και όλοι όσοι διώκονται για συμμετοχή στην Ε.Ο. Σ.Π.Φ.  ασχέτως με το ποιοι έχουν αποδεχτεί την συμμετοχή τους σε αυτή. Πρόκειται για τις 250 εμπρηστικές επιθέσεις που έχει αναλάβει η Ε.Ο. Σ.Π.Φ. και οι οποίες είναι επίσης χρονικά πολύ προγενέστερες της σύλληψης τους. Η τακτική που εφαρμόζει το κράτος σπάζοντας τη δικογραφία σε κομμάτια και κατηγορώντας εκ νέου τους συντρόφους για ενέργειες που εμπίπτουν στην ίδια υπόθεση αποτελεί μια καινοτομία των κατασταλτικών μηχανισμών. Το νομικό όπλο που χρησιμοποιεί η καταστολή για να εξοντώσει αγωνιζόμενους ανθρώπους είναι ο τελευταίος  τρομονόμος.  Ένας νόμος που δεν ψηφίστηκε σε τυχαία χωροχρονική συγκυρία, αλλά ενώ η οικονομική κρίση είχε ήδη αρχίσει να βαθαίνει με αποτέλεσμα την όξυνση των κοινωνικών αντιστάσεων.   Αυτήν τη στιγμή οι 3 σύντροφοι Καραγιαννίδης,  Μητρούσιας και Σακκάς κατηγορήθηκαν από τους ειδικούς εφέτες ανακριτές  Μόκκα και Μπαλτά για την υπόθεση των 250 εμπρησμών και προφυλακίστηκαν εκ νέου, όπως και τα μέλη της Ε.Ο. Σ.Π.Φ. Η Στέλλα Αντωνίου κατηγορήθηκε αλλά δεν προφυλακίστηκε εκ νέου και αναμένεται να αποφυλακιστεί με την λήξη του 18μηνου, αφού οι 4 προηγούμενες  αιτήσεις αποφυλάκισης της για λόγους υγείας απαντήθηκαν αρνητικά και αναμένει την απάντηση της πέμπτης αίτησης.    Στην Στέλλα Αντωνίου, όπως και στον συγκατηγορούμενο της στην υπόθεση για τους 250 εμπρηστικούς μηχανισμούς Π. Μασούρα, επιβλήθηκαν περιοριστικοί όροι. Ο Π. Μασούρας και η Κ. Καρακατσάνη κατηγορούνται για συμμετοχή στην Ε.Ο. Σ.Π.Φ. χωρίς στοιχεία και αποφυλακίστηκαν πρόσφατα. Η νομική αυτή μεθόδευση της καταστολής αποτελεί άλλη μια καινοτομία στη συγκεκριμένη υπόθεση. Πλέον η καταστολή προσπαθεί νόμιμα να αποκόψει πολιτικά και κοινωνικά τους αγωνιστές από το περιβάλλον τους. Μέχρι τώρα το κράτος αρνούνταν πεισματικά να αναγνωρίσει την πολιτική υπόσταση των φυλακισμένων αγωνιστών ενώ οι συγκεκριμένοι περιοριστικοί όροι αποτελούν ξεκάθαρα φρονηματική δίωξη: - Απαγόρευση επικοινωνίας με κάθε τρόπο με τους συγκατηγορούμενούς τους, - Απαγόρευση εισόδου στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα και τα προαύλια αυτών, - Αναγκαστική διαμονή στον τόπο της δηλωμένης κατοικίας τους, - Απαγόρευση εξόδου από τη χώρα και την Αττική, - Παρόν στο τμήμα της περιοχής τους δυο φορές το μήνα ,-χρηματική εγγύηση 10000 ευρώ.     Η πειραματική εφαρμογή αυτής της κατασταλτικής πολιτικής δεν περιορίζεται στους αναρχικούς αγωνιστές αλλά επεκτείνεται σε κάθε μορφή αντίστασης. Όπως έγινε στις 12 Φλεβάρη με τις φωτογραφίες στα ρουφιανοΜΜΕ και την τηλεφωνική ρουφιανογραμμή της αντιτρομοκρατικής που προτάσσουν το διασυρμό και τη φυλάκιση των "επικίνδυνων τρομοκρατών" που συμμετέχουν στις μαζικές διαδηλώσεις. Το δημοκρατικό προσωπείο του καπιταλισμού πέφτει με συνεπακόλουθο να αδυνατεί πλέον να κρατάει τα προσχήματα και να στρέφεται στην αναβάθμιση του νομικού οπλοστασίου του για τις επικείμενες κοινωνικές αντιδράσεις. Στη σημερινή συγκυρία τα πράγματα γίνονται ξεκάθαρα. Όσο η ψαλίδα ανάμεσα στους λίγους ισχυρούς και την υπόλοιπη κοινωνία θα ανοίγει, τόσο η καταστολή θα αγριεύει. Από το ανελέητο ξύλο και τις συλλήψεις στις πορείες, τα πογκρόμ και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης για τους μετανάστες μέχρι την στοχοποίηση κάθε μορφής αγώνα, η νεοφιλελεύθερη χούντα επελαύνει στις ζωές μας.     Οι σύντροφοι Καραγιαννίδης,  Μητρούσιας και Σακκάς ξεκίνησαν απεργία πείνας στις 6-4-12 και η Σ. Αντωνίου προχώρησε σε αποχή συσσιτίου στις 11-4-12, ώστε να μην περάσει από πάνω τους η νέα αυτή συνθήκη.  Χρησιμοποιούν το σώμα τους ως ύστατο μέσο αγώνα υπό τις συνθήκες που βρίσκονται, αιτούμενοι: 

Την άρση των νέων εις βάρους τους αυθαίρετων και εκδικητικών διώξεων

καθώς και

Την άμεση αποφυλάκιση της συγκατηγορούμενης τους Σ. Αντωνίου για λόγους υγείας

                                      ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΣΤΕΛΛΑ ΑΝΤΩΝΙΟΥ            

          ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ Γ.ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΙΔΗ,Α. ΜΗΤΡΟΥΣΙΑ ΚΑΙ Κ.ΣΑΚΚΑ                          

                                   ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ 

ΞΥΛΟΔΑΡΜΟΣ ΟΡΟΘΕΤΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥ

Την Τρίτη 15/3, όπως ήδη έχουμε ενημερώσει με προηγούμενο δελτίο τύπου, οι οροθετικοί κρατούμενοι του νοσοκομείου των φυλακών Άγιος Παύλος προχώρησαν σε οργανωμένη διαμαρτυρία για τις συνθήκες κράτησής τους και την πλημμελή ιατροφαρμακευτική περίθαλψη που τους παρέχεται. Είχε προηγηθεί ο άγριος ξυλοδαρμός ενός από αυτούς, του Adriatit Berberaj, ο οποίος τόλμησε να απαιτήσει τη χορήγηση της φαρμακευτικής του αγωγής. Αμέσως μετά, με μια διαδικασία που θυμίζει απαγωγή ο κακοποιημένος κρατούμενος μεταφέρθηκε στο ψυχιατρείο και στη συνέχεια μετήχθη στις φυλακές της Κέρκυρας και μάλιστα παρατύπως, αφού είναι γνωστό ότι οι οροθετικοί δεν μπορεί να κρατούνται σε καμία άλλη φυλακή πέραν του Αγίου Παύλου. Σε λίγες μέρες στα γραφεία μας έφτασε (με φαξ από το τμήμα μεταγωγών Ιωαννίνων) και η γραπτή καταγγελία του ίδιου του Adriatit Berberaj, η οποία περιγράφει με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες τον ξυλοδαρμό αλλά και την εφιαλτική διαδρομή του από τον Άγιο Παύλο στο ψυχιατρείο των φυλακών, από εκεί στο Τζάνειο και πάλι πίσω.

 Δεν χρειαζόμαστε καμία άλλη απόδειξη ούτε για το ίδιο το περιστατικό ούτε για τη βαρβαρότητα ανθρωποφυλάκων που μας είναι πια γνωστή αλλά πάντα το ίδιο απεχθής και εξοργιστική. Πρέπει ωστόσο να αναφέρουμε ότι ακόμα και οι αστυνομικοί του τμήματος των Ιωαννίνων όπου τηλεφωνήσαμε προσπαθώντας να εντοπίσουμε τον κρατούμενο μας είπαν ότι ο άνθρωπος είναι σε τέτοιο βαθμό κακοποιημένος που «ταράζονται όταν τον βλέπουν». Όσο για τη διοίκηση του νοσοκομείου των φυλακών που προσπάθησε με μισόλογα να καλύψει το γεγονός δηλώνοντας, μεταξύ άλλων, ότι ένας οροθετικός κρατούμενος ξυλοκοπημένος τόσο άγρια που δεν μπορούσε καν να περπατήσει βασανίστηκε επί μέρες περιφερόμενος σε κλούβες και κρατητήρια «με εντολή γιατρού» για να καταλήξει σε μια από τις χειρότερες από άποψη συνθηκών φυλακές της Ελλάδας, έχουμε να πούμε να χαίρεστε τους γιατρούς σας και τους κοινωνικούς λειτουργούς σας! 

Ο ξυλοδαρμός του Adriatit Berberaj είναι ένα ακόμα περιστατικό που καταδεικνύει την εκρηκτική κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι φυλακές όλης της χώρας: οι σωφρονιστικοί δέρνουν, εκφοβίζουν, εξευτελίζουν και καταπατούν δικαιώματα ανεξέλεγκτοι καθώς το υπουργείο Δικαιοσύνης συνεχίζει να εφαρμόζει την αλάνθαστη πρακτική «μη μου τους κύκλους τάραττε» (που μεταφράζεται ως τι να σας κάνω κι εγώ, υπηρεσιακός είμαι). Αναδεικνύει όμως και μια πιο ειδική πτυχή του θέματος, αυτή των οροθετικών κρατούμενων οι οποίοι αυξάνονται με αλματώδεις ρυθμούς και στοιβάζονται στον Άγιο Παύλο σε άθλιες συνθήκες και με φαρμακευτική αγωγή που χορηγείται κατά βούληση.

Καλούμε όλες τις οργανώσεις που ασχολούνται με το ζήτημα του AIDS να παρέμβουν. Απαιτούμε από το υπουργείο να απομακρύνει άμεσα τους υπαλλήλους του που ευθύνονται για τον ξυλοδαρμό και να επιστρέψει τον οροθετικό κρατούμενο έστω σʼ αυτό το πλημμελές κέντρο υγείας, που μόνο κατʼ ευφημισμό μπορούμε να αποκαλέσουμε νοσοκομείο.

Ακολουθεί αυτολεξεί η καταγγελία του κρατούμενου:

«Στις 15/03/2012, μέρα Τρίτη, κοιμόμουν και ξύπνησα. Πήγα στην κιγκλίδα, φώναξα τον υπάλληλο και του είπα να κατέβω να πάρω τη φαρμακευτική αγωγή. Μπαίνω στο φαρμακείο και λέω στη νοσοκόμα να μου δώσει την αγωγή μου την πρωινή, μια άλλη νοσοκόμα που είναι προκλητική μου είπε «Ας το διάολο βλάκα με εσάς θα ασχολούμαστε». Εγώ ανταπέδωσα. Με πιάνει ο υπάλληλος και με πάει στον όροφο χωρίς καμία αντίσταση. Μπαίνω μέσα στο ασανσέρ, πάτησα το κουμπί να πάω στον όροφο. Ξαφνικά σταματά το ασανσέρ. Του είπε ο αρχιφύλακας να το απενεργοποιήσει. Έμεινα μέσα, δεν μπορούσα να αναπνεύσω. Έσπασα το μικρό τζαμάκι που έχει το ασανσέρ. Μου έριξαν χημικό. Έμεινα αναίσθητος. Βρέθηκα κάτω. Άρχισα να συνέρχομαι. Με βαράνε με αρβύλες στο κεφάλι και κινδυνεύω να χάσω το μάτι μου. Άρχισαν όπως ήμουν ξαπλωμένος να με χτυπούν με γκλομπ σε όλο το σώμα μου και το κεφάλι μου. Έχω κατάγματα. Με πήραν αναίσθητο και βρέθηκα στο Ψυχιατρείο. Επειδή αιμορραγούσε το μάτι μου από τα βαριά χτυπήματα με πήγαν στο Τζάνειο κάνοντάς μου όλες τις εξετάσεις. Μόλις τελειώσαμε οι γιατροί μου είπαν να με πάνε στο Νοσοκομείο Κρατουμένων Κορυδαλλού και όταν φτάσαμε στο Νοσοκομείο δεν με δέχτηκαν πίσω. Στο ψυχιατρείο κρατήθηκα μέχρι τις 16/03, ενώ είχα αφόρητους πόνους. Αντιμετωπίζοντάς με σαν ζώο εδώ στο Ψυχιατρείο ο αρχιφύλακας μου ανακοίνωσε ότι θα φύγω μετά για την Κέρκυρα παρότι εγώ είμαι φορέας του Έιτζ. Κατηγορώ ως υπεύθυνο για το σκηνικό το Νοσοκομείο και γενικά τη διεύθυνση του Ν.Κ.Κ. Για όλο το περιστατικό υπεύθυνος ήταν ο αρχιφύλακας Ανδρέας Παπανδρέου».

Adriatit Berberaj

Αιτήματα κρατουμένων φυλακών Κορυδαλλού

Τα  παρακάτω αιτήματα (για τα οποία είχαν συγκεντρωθεί  376 υπογραφές από την Α’ Πτέρυγα και προέκυψαν από συνελεύσεις) κατατέθηκαν με αριθμό πρωτοκόλλου 7695 14/02/2012 και 7696 14/02/12:

1)      Να καταργηθεί το μέτρο της προφυλάκισης με εξαίρεση τα ειδεχθή εγκλήματα και κακουργήματα να φυλακίζονται μόνο μετά την έκδοση τελεσιδίκου αποφάσεως,ένω μέχρι τότε να τίθενται περιοριοριστικοί όροι της απαγόρευσης εξόδου  από τη χώρα και της εμφανίσεως του κατηγορουμένου το πρώτο δεκαήμερο κάθε μήνα στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής της κατοικίας του.

2)      Να αποφυλακίζονται οι κατάδικοι με ποινή κάθειρξης έως 10 έτη μετά την έκτιση του 1/5 της ποινής τους.  Το υπόλοιπο χρονικό διάστημα να δύνανται να το εξαγοράσουν με δοσοποιήσεις ή εργασία σε κοινωφελή ιδρύματα.

3)      Να αποφυλακίζονται οι κατάδικοι με ποινή κάθειρξης από 10 έτη και άνω μετά την έκτιση των 2/5 της ποινής τους και για το υπόλοιπο χρονικό διάστημα να δύνανται να το εξαγοράσουν με δοσοποιήσεις ή εργασία σε κοινωφελή ιδρύματα.

4)      Αποφυλάκιση όσων είναι 70 ετών και άνω ανεξαρτήτως αδικήματος με κατ’οίκον περιορισμό εφόσον αυτοί έχουν εκτίσει το 1/10 της ποινής τους.

5)      Να ψηφιστεί από τη βουλή το σχέδιο νόμου «κώδικας ναρκωτικών» με τη μορφή που αυτό έχει ήδη κατατεθεί πλην της διάταξης της ισόβιας και τον αποκλεισμό του χαρακτηρισμού ως τοξικομανή για ιδιαίτερες περιπτώσεις. 5α) Κατάργηση των ισοβίων για ναρκωτικά. Μέγιστη ποινή 15 έτη για μεγάλες ποσότητες,  1-10 για τις λοιπές. 5β)Κατάργηση του ιδιαίτερα επικίνδυνου καθώς και των επιβαρυντικών διατάξεων για τα  ναρκωτικά. Οι δίκες να γίνονται βάσει στοιχείων και όχι κατά συνείδηση. 5γ) Πλαίσιο ποινής για τους τοξικομανείς  1-6 έτη. Οι τοξικομανείς να μπορούν να ενταχθούν σε κλειστή κοινότητα απεξάρτησης άνευ προυποθέσεων. 5δ) Να εναρμονιστούμε με τη συνθήκη της Λισσαβόνας 757 στην πράξη και όχι στα λόγια.

6)      Να καταργηθεί το άρθρο 187 περί εγκληματικής και τρομοκρατικής οργάνωσης καθώς και ο περίφημος «κουκουλονόμος», όπως άλλωστε είχε δεσμευτεί παλιότερα η κυβέρνηση.

7)      Οι άδειες να χορηγούνται υποχρεωτικά σε όποιον κρατούμενο έχει συμπληρώσει το 1/10 της ποινής του και να μην υπόκεινται στην κρίση συμβουλίου. Αντίστοιχα η υφ’ όρων απόλυση να μην κινδυνέυει με παύση όπως τώρα, σε περίπτωση που ο κρατούμενος καταδικαστεί για αδίκημα με ποινή 6 μηνών.

8)      Να γίνονται όλες οι συγχωνεύσεις ποινών.

9)      Τα αδικήματα  εισαγωγής και διακίνησης λαθρομεταναστών να μετατραπούν από κακουργήματα σε πλημμελήματα.

10)   Να καταργηθεί ο ειδικός νόμος 1608/1950 περί καταχραστών δημοσίου.

11)   Να εξασφαλιστεί η δυνατότητα ερωτικής συνεύρεσης των κρατουμένων με τον/την σύντροφό τους.

12)   Κατώτατο όριο μεροκαμάτων να είναι τα 30 μεροκάματα(μόνιμα) και να υπάρχει δυνατότητα εργασίας για όλους όσους το επιθυμούν.

13)   Να μην υπάρχουν πειθαρχικά για ηλεκτρονικές συσκευές και να σβηστούν όλα τα ισχύοντα.

ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΠΡΟΣ ΤΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ

Να εξασφαλιστούν:

1)      Μεγαλύτερη ποσότητα και καλύτερη ποιότητα σίτισης.

2)      Επαρκής θέρμανση στα κελιά και άφθονο ζεστό νερό στα μπάνια για όλους τους κρατούμενους.

3)      Αύξηση των εστιών μαγειρικής ώστε να επαρκούν για όλους τους κρατούμενους.

4)       Ουσιαστική παροχή ειδών πρώτης ανάγκης και εξασφάλιση συνθηκών υγιεινής.

5)      Επαρκής ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.

6)      Επιμήκυνση του χρόνου επισκεπτηρίου και εφαρμογή του δικαιώματος για ελεύθερο επισκεπτήριο 2 φορές το μήνα για συγγενή α’ βαθμού.

Μοίρασαν ελπίδες, εισπράττουν θύελλες

Τετάρτη 8 Φεβρουαρίου 2012, 

Για μήνες, το υπουργείο Δικαιοσύνης, σκόρπαγε απλόχερα υποσχέσεις στους χιλιάδες απελπισμένους κρατούμενους. Σήμερα, παίρνει πίσω βασικές διατάξεις για την αποσυμφόρηση, ολόκληρο το νομοσχέδιο για τα ναρκωτικά καθώς και αυτό για την αναμόρφωση του σωφρονιστικού κώδικα, με πρόσχημα τις υπαρκτές αντιδράσεις των κυβερνητικών τους εταίρων. 12.700 ψυχές συνεχίζουν να ζουν σε καθεστώς μεσαίωνα, στοιβαγμένοι ακόμα και μέσα σε τουαλέτες. Μάλιστα, οι φυλακές Κορυδαλλού και Χαλκίδας έβαλαν λουκέτο, αφού πλέον είναι ασφυκτικά γεμάτες. Εδώ και ημέρες, κρατούμενοι από όλες σχεδόν τις φυλακές της χώρας, βρίσκονται σε αγωνιστικές κινητοποιήσεις. Στις περισσότερες αρνούνται να μπουν στα κελιά το μεσημέρι, ενώ σε άλλες, όπως στην Πάτρα και την Αλικαρνασσό, απέχουν μαζικά από τις εργασίες τους.Και αντί η Πολιτεία να ζητήσει συγγνώμη από τους απελπισμένους για τις φρούδες ελπίδες που πούλησε και να πάρει άμεσα μέτρα για την αποσυμφόρηση των φυλακών, εφαρμόζει για άλλη μια φορά την τακτική του “διαίρει και βασίλευε”, ρίχνοντας τις ευθύνες στους κρατούμενους που αντιστέκονται στην απόλυτη εξαθλίωση. Απειλούν τους κρατούμενους με αφαίρεση των ευνοϊκών ρυθμίσεων που έχουν οι εργαζόμενοι στη σίτιση και την αντικατάστασή τους με άλλους, ενώ δεν φροντίζουν ως όφειλαν από το νόμο να τους παρέχουν φαγητό. Επιχειρούν να τους διχάσουν μιλώντας για προνομιούχους και μη, για βολεμένους και μη. Δεν θα το πετύχουν. Γιατί οι κρατούμενοι γνωρίζουν καλά, καλύτερα απ΄ όλους μας, τι σημαίνει να μην έχεις απολύτως τίποτα παρά μόνο αλυσίδες και κάγκελα. Δεν θα το πετύχουν γιατί οι κρατούμενοι δεν είναι μόνοι τους.



http://www.keli.gr/